Bridge Sailing interview: Afrodite Zegers – Kyranakou

kite
Επερχόμενοι Διεθνείς Αγώνες
30 Μαρτίου 2017
μαντισ
48 Trofeo Princesa Sofia IBEROSTAR – Στο Medal Race οι Μάντης – Καγιαλής
31 Μαρτίου 2017

Bridge Sailing interview: Afrodite Zegers – Kyranakou

The first stop of World Sailing's 2017 World Cup Series will see over 450 competitors race across the ten Olympic classes from Regatta Park at Coconut Grove, Miami from 24 – 29 January. Image free of editorial rights @Jesus Renedo / Sailing Energy / World Sailing

Η Αφροδίτη ΖέγκερςΚυρανάκου, είναι μια κορυφαία ιστιοπλόος. Οι επιτυχίες της είναι πολλές και σίγουρα ξεχωρίζει η τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς του Ρίο, ενώ πολύ πρόσφατα κατέλαβε την πρώτη θέση στο Μαϊάμι. Είναι, όπως όλοι οι κορυφαίοι ιστιοπλόοι προσηλωμένη στους στόχους της και ως εκπρόσωπος μιας βορειοευρωπαϊκής χώρας, αλλά και ως Ελληνίδα που έμαθε ιστιοπλοΐα στην Ελλάδα, είναι η πλέον ειδική στο να επισημάνει και τις οργανωτικές διαφορές. Της ευχόμαστε ο,τι καλύτερο για τη συνέχεια.

Μεγάλωσες και έμαθες ιστιοπλοΐα στην Ελλάδα. Αναμνήσεις τι θυμάσαι έντονα;

Αυτό που θυμάμαι πολύ από την Ελλάδα είναι ότι η πρώτη φορά που ερωτεύτηκα την ιστιοπλοΐα ήταν στην Ελλάδα. Εάν είχα μεγαλώσει στην Ολλανδία θα ήταν δύσκολο να αγαπήσω τόσο πολύ το άθλημα, γιατί μερικές φορές παίρνουμε σαν δεδομένο τις συνθήκες που έχουμε στην Ελλάδα για προπόνηση, δηλαδή τη θάλασσα το κλίμα τη θερμοκρασία. Είναι πολύ μεγάλη ευκαιρία αυτό που έχουμε σαν Έλληνες, ότι μπορούμε να κάνουμε ιστιοπλοΐα όλο το χρόνο.

Θυμάμαι κάποια απογεύματα που μετά το σχολείο πήγαινα στον όμιλο να κάνω προπόνηση μέχρι το ηλιοβασίλεμα, μέχρι να νυχτώσει και ξεχνούσα το που είμαι τι κάνω έχανα την αίσθησή του χρόνου της ημέρας.

Υπήρχαν πολλά προβλήματα με τους ομίλους, την ομοσπονδία και γενικότερα τα πράγματα στην Ελλάδα από θέμα οργάνωσης δεν ήταν πολύ επαγγελματικά και αυτό είναι κάτι που μπορώ να το συγκρίνω τώρα, τότε δεν ήξερα πως είναι διαφορετικά. Η Ελλάδα με έκανε να αγαπήσω τόσο πολύ η θάλασσα.

29er, 420, 470 ποια κατηγορία σε συναρπάζει πιο πολύ; Ενδεχομένως θα ήθελες να κάνεις κάτι άλλο; Από αυτά που έχεις κάνει παλιότερα κάποιος τύπος σκάφους σου αρέσει περισσότερο;

Εάν θέλεις να διασκεδάσεις στη θάλασσα το 49er και το 29er είναι πιο ωραίο σκάφος. Αλλά όσον αφορά γνώσεις και μάθηση το 470 με συναρπάζει περισσότερο από όλα. Κάτι άλλο που με συναρπάζει πάρα πολύ είναι η ανοιχτή θάλασσα. Τον προηγούμενο Οκτώβρη είχα την ευκαιρία να μπω σε σκάφος του Volvo ocean race και έκανα steering στο σκάφος από Ολλανδία Λισαβόνα. Είναι κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ και μετά το 470 θέλω να το κάνω. Μου αρέσει πολύ γιατί στην ανοιχτή θάλασσα έχεις περισσότερο επαφή με τη θάλασσα, τα καιρικά φαινόμενα.

Ελλάδα και ανοικτή θάλασσα.

Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει πολύ καλό επίπεδο στην ανοιχτή θάλασσα. Παράδειγμα στο ράλι Αιγαίου το επίπεδο είναι πάρα πολύ καλό και οι ιστιοπλόοι που παίρνουν μέρος είναι πολύ έμπειροι σε θέματα τακτικής και τριμαρίσματος. Ωστόσο στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οι βάσεις που υπάρχουν σε άλλες χώρες παραδείγματος χάριν την Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισπανία, που έχουν παράδοση στην ανοιχτή θάλασσα. Είναι καθαρά θέμα της οικονομικής δυσχέρειας που υπάρχει στην Ελλάδα.

Ελλάδα – Ολλανδία η ιστιοπλοΐα και στις δύο χώρες, διαφορές που υπάρχουν;

Το σύστημα της ομοσπονδίας δουλεύει πολύ διαφορετικά. Στην Ελλάδα υπάρχουν οι όμιλοι που υποστηρίζουν τους αθλητές και στην ομοσπονδία φτάνει ένας αθλητής όταν έχει ολυμπιακό επίπεδο. Γενικότερα στην Ελλάδα λειτουργεί περισσότερο η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Στην Ολλανδία η ομοσπονδία έχει περισσότερο τον έλεγχο του τι κάνεις, όλα ξεκινάνε από εκεί και οι όμιλοι δεν έχουν και τόσο μεγάλη δύναμη. Ξεκινάς από κάποιον όμιλο αλλά όταν μπεις στην εθνική ομάδα τότε σε αναλαμβάνει αποκλειστικά η ομοσπονδία. Η ομοσπονδία παρέχει τα σκάφη τους προπονητές ή τις επαφές με την ολυμπιακή επιτροπή, δηλαδή όλα γίνονται συγκεντρωτικά. Ωστόσο δεν έχεις την ίδια ελευθερία. Για παράδειγμα σε πολλές ομάδες στην Ολλανδία η ομοσπονδία αποφασίζει ποιος θα πει με ποιον μέσα στο σκάφος. Εγώ είχα την τύχη μαζί με το πλήρωμα μου την Anneloes να μπούμε στο σκάφος και να αποδείξουμε απευθείας ότι μπορούμε να γίνουμε ομάδα. Δηλαδή η ομοσπονδία δεν μας είπε να κάνουμε κάτι άλλο ή να δοκιμάσουμε με άλλους αθλητές, ωστόσο επειδή εκείνοι έχουν τα χρήματα έχουν και τον τελευταίο λόγο. Στην Ελλάδα ναι μεν τα πληρώνεις όλα εσύ ουσιαστικά αλλά έχεις και τον τελευταίο λόγο. Είσαι ελεύθερος να αποφασίζεις με ποιον θα δουλέψεις, με ποιον θα κάνεις προπόνηση, τι σκάφος, τα πάντα.

Έχεις Έλληνα προπονητή σωστά;

Εμείς δουλέψαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τον Ηλία τον Μυλωνά. Ο Ηλίας είναι από τους καλύτερους προπονητές που έχουν βγει ποτέ. Ότι κάναμε στους ολυμπιακούς, ότι κάναμε πριν, ότι είμαστε αυτή τη στιγμή το χρωστάμε σε εκείνον. Αυτή τη στιγμή η ομοσπονδία ήθελε να δοκιμάσουμε κάτι άλλο. Το γεγονός ότι ο Ηλίας έχει μια οικογένεια με δυο παιδιά πίσω το κάνει δύσκολο για εκείνον. Εμείς ουσιαστικά είμαστε συνέχεια στο εξωτερικό δεν είμαστε ποτέ στην Ολλανδία, είμαστε συνέχεια σε αγώνες. Αυτή είναι η βασική δυσκολία δεν υπάρχει κάτι άλλο, οπότε η ομοσπονδία ήθελε μετά τους Ολυμπιακούς να διευρύνουμε λίγο τους ορίζοντες μας και να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάποια άλλη συνεργασία. Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε σίγουρα με ποιον θα πάμε στο Τόκιο. Μέχρι το παγκόσμιο συνεργαζόμαστε με έναν άλλο Έλληνα προπονητή το Νίκο Δρούγκα. Το γεγονός ότι δουλεύουμε συνέχεια με Έλληνες έτυχε. Τον Ηλία τον είχε επιλέξει η ομοσπονδία όταν εγώ δεν ήμουν ακόμη στην ομάδα. Τώρα έχει τύχει να έχουμε καταλάβει την ομοσπονδία γιατί και ο Personal trainer που έχουμε είναι Έλληνας. Το όνομά του είναι Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος είναι Ελλήνοολλανδός, έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα στη Χίο και ήταν αθλητής του μπάσκετ. Δηλαδή το 75% της ομάδας είναι ελληνικό.

Το ελληνικό στοιχείο σε συνδυασμό με την ολλανδική οργάνωση είναι αυτό που φέρνει τα πολύ καλά αποτελέσματα; είναι ένας πολύ ωραίος συνδυασμός;

Εγώ είμαι συνηθισμένη να αποδίδω στο νερό κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες. Όταν πήγα στην Ολλανδία διαπίστωσα ότι ο ελληνικός τρόπος δουλειάς είναι πολύ πιο σκληρός. Στο νερό οι Έλληνες δουλεύουν πολύ πιο σκληρά. Εμείς είμαστε πιο πολύ της εντατικής προπόνησης ενώ οι ολλανδοί έχουν τη φιλοσοφία της επιλεκτικής προπόνησης. Η επιλεκτική προπόνηση δουλεύει πιο πολύ όταν είσαι ήδη φτασμένος αθλητής και προσπαθείς να βελτιωθείς σε πολύ μικρές λεπτομέρειες. Εγώ όμως όταν έπρεπε να κάνω το μεγάλο βήμα στην κλάση 470, βοήθησε πάρα πολύ το ότι έχω τη νοοτροπία ότι θα κάνω περισσότερες ώρες προπόνηση.

Επειδή πιστεύω έχω γενικότερα ένα ελληνικό ταπεραμέντο, να το πω έτσι, το οποίο με βοηθάει σαν κυβερνήτρια να βγάλω το κάτι παραπάνω, είναι πολύ καλό σε συνδυασμό με την anneloes, το πλήρωμα μου, η οποία είναι πιο ήρεμος χαρακτήρας και αυτό μας κάνει να έχουμε ισορροπία. Πιστεύω ότι η καταγωγή μου και το πως έχω μεγαλώσει με βοηθάει πολύ αυτή τη στιγμή.

Συγχαρητήρια για την τέταρτη θέση στο Ρίο. Πρώτη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο το 2016 και κατάκτηση της τέταρτης θέσης, τεράστια επιτυχία. Να περιμένουμε από σένα το χρυσό στο Τόκιο;

Σίγουρα ο στόχος για το Τόκιο είναι ένα μετάλλιο. Για να κερδίσεις χρυσό όλα εκείνη τη στιγμή των ολυμπιακών αγώνων πρέπει να μπουν στη θέση τους και να μπορείς να κάνεις το πικ της αποδόσης σου. Αλλά ο στόχος αυτή τη στιγμή για εμάς δεν είναι μόνο το Τόκιο. Στόχος μας είναι σε κάθε αγώνα, κάθε χρόνο, να πετυχαίνουμε το μέγιστο της απόδοσης μας και να μπούμε πιο νωρίς από το Τόκιο στα μετάλλια. Δηλαδή να είμαστε σταθερές στα μετάλλια ώστε να γίνει συνήθεια και όταν θα πάμε στους Ολυμπιακούς να μην κάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που κάναμε τέσσερα χρόνια. Για εμάς δεν είναι ακριβώς ο στόχος το Τόκιο είναι όλοι οι αγώνες που θα τρέξουμε πριν.

Πρώτη θέση στο Μαϊάμι συγχαρητήρια. Πρώτος σημαντικός αγώνας για όσους κυνηγούν Ολυμπιακή πρόκριση. Τι σημαίνει αυτό για εσένα;

Ο αγώνας του Μαϊάμι γίνεται για την πρόκριση της World Sailing, ωστόσο για εμάς δεν ήταν απαραίτητη η πρόκριση γιατί είμασταν ήδη στους 10 πρώτους του ranking list . Εαν είσαι στους πρώτους 20, δεν χρειάζεται να κάνεις αυτή την πρόκριση για να μπορείς να πάρεις μέρος σε όλα τα World Cup. Για εμάς το Μαϊάμι, ήταν σημαντικός αγώνας γιατί ήταν η αρχή της καμπάνιας μας για το Τόκιο, ήταν ο πρώτος επίσημος αγώνας που τρέξαμε μετά τους ολυμπιακούς του Ρίο.

Θα ήθελα με λίγα λόγια να μου περιγράψεις τα συναισθήματα και τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ δύο αθλητριών ιστιοπλοΐας δεδομένων των απαιτήσεων του αθλήματος. Είναι φιλική η καθαρά επαγγελματική;

Πιστεύω ότι η φιλία βοηθάει τη σχέση αλλά δεν είναι απαραίτητη. Έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο τόσο επαγγελματικό που όλα γίνονται συστηματικά. Δηλαδή για εμάς η επικοινωνία μες το σκάφος είναι πάντα ένας κώδικας είναι η ίδια, δεν έχει πολλές εναλλαγές. Επίσης έχουμε αναπτύξει τρόπους έτσι ώστε να λύνονται τα προβλήματα και κανόνες πάνω σε αυτό δηλαδή κανόνες συμπεριφοράς γιατί εννοείται ότι υπάρχουν συναισθήματα, υπάρχει στρες. Για παράδειγμα εγώ αγχώνομαι περισσότερο όταν δεν ξεκινάμε καλά τον αγώνα και γίνομαι πολύ αγχωτική έχω πολύ υψηλούς παλμούς εκείνη τη στιγμή. Ενώ η Anneloes θα αγχωθεί περισσότερο όταν είμαστε προς το τέλος της κούρσας και παλεύουμε για την πρώτη θέση μαζί με ένα άλλο σκάφος. Δηλαδή υπάρχουν διαφορετικά σημεία μέσα στον αγώνα που έχουμε δει ότι αγχωνόμαστε γιατί είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι. Αλλά έχουμε βγάλει κανόνες για το πώς να βοηθάμε η μια την άλλη και το πώς να συμπεριφερθούμε εκείνη τη στιγμή.

Δηλαδή είναι κάπως αυτοματοποιημένα κάποια πράγματα, άλλα εσένα σου βγαίνει κάποιές φορές το μεσογειακό ταπεραμέντο;

Ναι, αλλά αυτό το μεσογειακό ταπεραμέντο έχω μάθει να το κοντρολάρω, με την έννοια ότι βγαίνει σε ενέργεια πάνω στο σκάφος και να μην βγαίνει σε αρνητική ενέργεια εναντίον του άλλου μέλους της ομάδας. Αυτό για εμένα ήταν μια διαδικασία ωρίμανσης τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Βοηθάει η φιλιά ωστόσο πάνω στο σκάφος δεν υπάρχει φιλία υπάρχει επαγγελματισμός, δηλαδή εάν γίνει ένα λάθος το λέμε και πάμε παρακάτω. Η φιλία βοηθάει περισσότερο στη στεριά με την έννοια ότι είσαι πολλές ώρες μαζί, ατέλειωτες ώρες, 250 ημέρες το χρόνο ουσιαστικά μένουμε μαζί. Οπότε βοηθάει κάποιες φορές να μπορείς να πας για έναν καφέ να μπορείς να πεις και κάτι παραπάνω αλλά μέχρι εκεί.

Μελλοντικοί στόχοι; Σαφώς είναι ένα Ολυμπιακό μετάλλιο, αλλά σαν μελλοντικούς στόχους γενικότερα τι είναι αυτό που έχει Αφροδίτη στο μυαλό της;

Ένας μεγάλος στόχος αυτή τη χρονιά είναι το παγκόσμιο στη Θεσσαλονίκη στα μέσα Ιουλίου. Θέλουμε να κάνουμε το μεγάλο βήμα και να διεκδικήσουμε να είμαστε από τα φαβορί του στόλου. Στους στόχους είναι μερικά πράγματα που πρέπει να βελτιώσουμε από αυτά που είχαμε στους Ολυμπιακούς του Ρίο. Εμένα ο στόχος μου μέχρι τον Αύγουστο του 2020 είναι να μπορώ να πω ότι αυτό που μπορούσα να κάνω το έκανα.

Από τα λεγόμενα σου φαίνεται πως λειτουργείς καθαρά επαγγελματικά με απόλυτη συγκέντρωση και δεν αφήνεις τίποτα στην τύχη, είναι έτσι;

Υπάρχουν τόσοι πολλοί παράγοντες που πρέπει να κοντρολάρεις στην ιστιοπλοΐα ώστε να μπορείς να φτάσεις ένα μετάλλιο ή να φτάσεις στην κορυφή, να είσαι δηλαδή στα πέντε πρώτα σκάφη στον κόσμο, οι οποίοι δε σε αφήνουν να σκεφτείς ότι θα κάνεις τελευταία στιγμή κάτι. Τα πιο σημαντικά που έπρεπε να μάθω τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι να μπορώ να κοντρολάρω τον εαυτό μου κάτω από μέγιστη πίεση και να έχω μια ισορροπία στη δύναμη και τη ξεκούραση μου. Και αυτό γιατί για να μπορείς να αντέξεις τέσσερα χρόνια τόσο σκληρή δουλειά πρέπει να κοντρολάρεις τα πάντα για τον εαυτό σου. Οπότε αυτό μας έκανε να σκεφτόμαστε τα πάντα ένα χρόνο πριν τα κάνουμε και δύο χρόνια πριν τα κάνουμε για να μπορούμε να συνδυάσουμε τα πάντα.

Η ιστιοπλοΐα απαιτεί πειθαρχία και τακτική. Εσύ είσαι και μουσικός, η μουσική σου δίνει ελευθερία έκφρασης, πως τα συνδυάζεις, συμπληρώνει το ένα το άλλο και πιο από τα δύο σε μαγεύει περισσότερο;

Καταρχήν και η μουσική θέλει πειθαρχία. Για να μπορείς να πεις ότι θα γίνεις μουσικός και να τελειώσεις το ωδείο για παράδειγμα όπως τελείωσα εγώ, χρειάζεται πειθαρχία και ίσως περισσότερη από αυτή που χρειάζεται η ιστιοπλοΐα. Με την έννοια ότι στην ιστιοπλοΐα υπάρχουν πολλοί παράγοντες όπως ειπα που σε κάνουν να φτάσεις στην κορυφή υπάρχει και το ταλέντο το οποίο μπορεί να σε κάνει στην αρχή να κάνεις ένα πολύ μεγάλο βήμα. Στη μουσική στο πιάνο για παράδειγμα, ακόμη και το μέγιστο ταλέντο να έχεις πρέπει να κάνεις όλες τις ώρες που απαιτούνται για να πάρεις το πτυχίο σου και είναι πάρα πολλές οι ώρες και πάρα πολλά τα πράγματα που πρέπει να μάθεις και να τελειοποιήσεις για να πεις ότι τελείωσες. Βέβαια και η ιστιοπλοΐα αυτή τη στιγμή το ίδιο είναι, απλά την πειθαρχία που έχω στην ιστιοπλοΐα νομίζω ότι την έμαθα από το πιάνο ουσιαστικά. Από την άλλη λόγω της μουσικής βρήκα ένα τρόπο να χαλαρώνω και να είμαι πιο δημιουργική. Στην ιστιοπλοΐα επειδή κάνω την τακτική του σκάφους κάποιες φορές μέσα στο σκάφος πρέπει να αφεθείς στο τι αισθάνεσαι, γιατί είναι όλα συστηματοποιημένα, αλλά υπάρχει το 1% που νιώθεις ότι πρέπει να πάρεις μια συγκεκριμένη απόφαση σε 1 δευτερόλεπτο. Εάν δεν αφήσεις όλες τις αισθήσεις σου ελεύθερες, χαλαρές να είναι ανοιχτές στα μηνύματα που μπορείς να πάρεις εκείνη τη στιγμή, δεν θα πάρεις αυτή την απόφαση. Πιστεύω ότι το πιάνο και γενικότερα η μουσική με κάνει να είμαι πιο ανοιχτή στην τακτική, με κάνει να είμαι πιο ελεύθερη στις αποφάσεις μου.

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com