Μέσα Αυγούστου, ξεκινήσαμε από, το Καρλόβασι της Σάμου για Λέρο. Εγώ δεν ήθελα.

Το μελτέμι καλά κρατούσε ακόμα, απο την ημέρα που μπουκάρισε, αμείλικτο και σταθερό, δεν έλεγε να σταματήσει. Καλά είμασταν στο λιμανάκι, με τόσες τρυφερές φιλίες που είχαμε κάνει. Ομως ο καπετάνιος έδωσε εντολή να λύσουμε. Κι εγώ που ήμουν όλο το πλήρωμα ετοίμασα χέρια και καρδιά, να μπορούν ν’ αντέξουν τα πάντα. Ήξερα… Είχαμε ενα Ικάριο να περάσουμε.

Λύσαμε, ανέβηκαν τα πανιά, μετά απο εκνευριστική δική μου παρέμβαση, μαΐστρα και τζένοα μουδαρισμένες.Το σκάφος αξιόπλοο σαρανταδυάρι cruiser, κοντή καρίνα, κανονική ιστιοφορία. Κλασσική version, το υπέροχο κλασσικό σαλόνι. Ίδιες οι δυό αντικριστές πλευρές του. Ίδιος μπουλμές δεξιά αριστερά, ακουμπιστά σχεδόν στον δεξιό η βάση του καταρτιού. Ο αη Νικόλας, αγιογραφία απο την αδελφή μου σε σκαλιστό ξύλο φλαμουριάς, αφημένος στον δεξιό μπουλμέ. Εικόνα πολύ βαριά. Όχι στερεωμένος. Στους αγώνες όλα τα βαριά αντικείμενα έβγαιναν έξω, Τον αη Νικόλα όμως δεν τον έβγαλε ποτέ κανείς σε κανέναν αγώνα έξω.

Ταξιδεύαμε με διακυμάνσεις στην ένταση του αέρα.Απο τα εικοσιπέντε μίλια έπαιζε λίγο πιο πάνω λίγο πιο χαμηλά. Παρακαλούσα να σταθεροποιηθεί γύρω στα δεκαεφτά. Ικάριο, ατσούρμπαλο το κύμα, πιο δύσκολο. Τα νεύρα μου κι η αντοχή μου σαν το κύμα. Έτοιμη όμως να προλάβω και να βοηθήσω τον τιμονιέρο, όπου χρειαστεί. Κάποια στιγμή μέσα σ’ αυτήν την ένταση – Κάτι έφυγε μέσα! Κάτι πέταξε!

Κατέβηκα γρήγορα κάτω. Έψαξα. Όλα εντάξει. Τίποτα δεν έπεσε. Τίποτα δεν πετάχτηκε. Το μόνο που δεν ήταν στην θέση του, ο αη Νικόλας έφυγε μόνος του από τον σοφράνο μπουλμέ, πέρασε την βάση από τ΄άλμπουρο και κάθισε στην ίδια ακριβώς θέση στον σταβέντο μπουλμέ. Εξαντλημένη και ανακουφισμένη, -τράβα ρε! Πήγαινε όπου θες τώρα!

 

Ελένη Μπέλλου

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com