Στα δεξιά ύφαλα…

Γαλήνη, μπουνάτσα καραμπινάτη, φύλλο δεν κουνιόταν. Τα σκαφάκια έτοιμα στον στίβο ακινητοποιημένα. Πολλά σκαφάκια, από όλη την Ελλάδα. Μεγάλο γεγονός αυτοί οι αγώνες. Γιορτή πραγματική.
Από το πρωί που έφυγαν με τον άνδρα της για τον αγαπημένο τους όμιλο, εκεί που ήταν όλοι οι φίλοι και το σκάφος τους ελλιμενισμένο, είχε ένα σφίξιμο και ένα παράξενο συναίσθημα. Θα έβγαιναν στη θάλασσα με το σκάφος, για να παρακολουθήσουν τους αγώνες από τα μικρά σκαφάκια. Με το που έφτασαν στον όμιλό τους, οι συμπτώσεις και τα γεγονότα άρχισαν να τρέχουν σ’ ένα χορό χωρίς σταματημό. ” Να πάρετε το δικό μου. Να έρθουν μαζί σας και οι γονείς των παιδιών “, πρότεινε ένας καλός φίλος στον σύζυγο της. Το πήραν. Καμιά εικοσαριά άτομα μπήκαν στο αγωνιστικό ιστιοφόρο και έλυσαν. Πλησίασαν τα σκαφάκια που περίμεναν τον αγέρα, για να αρχίσουν οι κούρσες. Χαιρετισμοί, αστεία, γέλια, χαρές. Οι χαρές και η ομορφιά που δίνει η θάλασσα. ” Ελάτε, έχω κάνει ψαρόσουπα!” φώναξε τους άνδρες, ο Δάσκαλος. Μέσα σ’ αυτό το πανηγύρι, για πρώτη φορά της εμπιστεύτηκε το τιμόνι ο σύζυγος και πήδηξε στο σκάφος του Δάσκαλου, μαζί με τους άλλους για την ψαρόσουπα.
Έμεινε να σεργιανίζει με όμορφους ελιγμούς, ανάμεσα στα μικρά σκαφάκια. Ήταν όλα τόσο όμορφα σ’ αυτήν τη γαλήνη. Ένα αεράκι μόνο περίμεναν όλοι. Το αεράκι θ’ αργούσε πολύ να έρθει… .Αυτό που ήρθε ήταν το βουητό της μηχανής από το φουσκωτό. Ο χειριστής έπεσε στη θάλασσα. Το φουσκωτό γκαζωμένο και ανεξέλεγκτο, έκανε κύκλους γύρω από αυτόν. Κραυγές, ουρλιαχτά τρομαγμένα, μέχρι που η βάρκα σταμάτησε τους κύκλους κι έφυγε αφηνιασμένη προς τον βοριά. Το έκανε κομμάτια το lazer.
” Το παιδί ” σπάραξε αυτή, πίσω από το τιμόνι. Το παιδί δεν ήταν μέσα. Ήταν σ’ ένα άλλο lazer, σ’ ένα φίλο του. Έριξε γύρω της γρήγορες ματιές. Ο πιο μεγάλος όγκος, το μεγαλύτερο σκαρί ήταν το δικό της. Σε δευτερόλεπτα που η βάρκα, μετά το χτύπημα, γύρισε προς τη μεριά τους, μαζί με τον πατέρα από δυο αθλητές, τα συμφώνησαν. ” θα πέσω επάνω της να την σταματήσω.” – ” Θα πηδήξω μέσα, Όρμα!” Ανέβασε ταχύτητα. Με προσεχτικές κινήσεις, ανάμεσα στα σκαφάκια, έφτασε στη ρότα της βάρκας , να την περιμένει. Ήρθε με βάναυση ορμή. Όλοι είχαν σταθεί αριστερά, ύστερα από προηγούμενή της εντολή. Το κότερο μπατάρισε και έδειξε τα δεξιά του ύφαλα . Η βάρκα του άνοιξε μια μεγάλη τρύπα, λίγο πιο πάνω από την ίσαλο του. Στραπατσαρισμένη κι αυτή, πέταξε το ντεπόζιτο της βενζίνης της και ξέπνοη, μέσα στον διαρκή τρόμο, έκανε τέσσερα πέντε μέτρα και σταμάτησε. Αναστεναγμοί ανακούφισης, κλάματα. Κανένας δεν έπαθε τίποτα. Ήρθε ο αγέρας. Έγιναν οι κούρσες. Βγήκαν οι νικητές. Τελείωσε η μέρα. Το βράδυ μόνο, όταν γύρισαν στο σπίτι, η γυναίκα που για πρώτη φορά της εμπιστεύτηκαν το τιμόνι, ένιωσε πολύ κουρασμένη….

 

Ελένη Μπέλλου

 

 

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com